ข้อมูลส่วนตัว

pleng.utako

Author:pleng.utako
ครั้งหนึ่งท่านเคยบอกว่าข้าเย็นชาเหมือนจันทรายามอรุณ
ข้าคร่ำครวญปวดร้าวทรมาณจนวิญญาณออกจากร่างควะคว้างกลางเวหา

Trackbacks ล่าสุด

แปล think note Myojo 2013.8vol.5 ครอบครัว วันเกิดอายุ20 ปีและคำว่า“ขอโทษนะ”ที่แม่มอบให้กับผม

วันที่ 9 เดือนพฤษภาคม ปีค.ศ. 1993 เวลาห้าทุ่มครึ่ง เป็นวันเกิดลูกชายคนโตของครอบครัวยามาดะ เด็กหนุ่มมีชื่อว่า “เรียวสุเกะ” และได้รับการเลี้ยงดูเติบโตด้วยความรักของพ่อแม่ เติบโตเป็นชายหนุ่มที่มีจิตใจอ่อนโยนและให้ความสำคัญกับครอบครัวยิ่งกว่าสิ่งใด


tk.jpg

คุณพ่อของผม ท่านเป็นคนที่มักจะเล่นกับผมบ่อย จนผมคิดว่า “จะมีพ่อคนไหนที่ใช้เวลาอยู่กับลูกได้มากเท่านี้อีกหรือเปล่านะ” แน่นอนว่าพวกเราไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่ว่า เมื่อผมและน้องสาวกำลังจะเกิดนั้นท่านก็ไปซื้อตั๋วปีสำหรับไปเที่ยวสวนสนุกมาเพิ่มไว้ และพาพวกเราไปเที่ยวสวนสนุกเป็นร้อยเป็นพันครั้ง เมื่อก่อน เวลาคุณพ่อท่านทำงานขับรถไฟก็จะมี เสียงประกาศของคุณพ่อดังว่า “สถานีต่อไปคือสถานี XX” และผมยังเคยได้ไปที่ห้องเครื่องของโบกี้สุดท้ายด้วย ภาพของคุณพ่อเวลาทำงาน กับตอนที่เล่นกับลูกๆในวันหยุดนั้น ดูเป็นคนละคนและเท่อย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว


คุณแม่นี่ ท่านเป็นประเภทที่ต่อให้มีของที่ตัวเองชอบแต่ก็จะไม่ซื้อ เป็นคนมีชีวิตอยู่เพื่อครอบครัว แต่ว่า นานๆทีท่านก็พูดว่าท่านมีความฝันที่ “อยากจะลองไปเที่ยวเกาะบาหลีที่มีสินค้าแบบเอเชียที่ท่านชอบ” คุณแม่ท่านไม่เคยนั่งเครื่องบินหรือรถไฟชินคังเซ็น ดังนั้น ท่านก็ไม่รู้ว่าระหว่างที่นั่งจะมีทางเดินได้ ตอนแรกที่ฟังเรื่องนั้นครั้งแรก ผมก็เถียงกลับไปว่า “ถ้างั้นก็ไม่มีใครเดินเข้าไปได้มันก็นั่งไม่ได้น่ะสิ” สักวันผมก็อยากจะพาท่านไปนั่งรถไฟชินคังเซ็นกับไปเที่ยวเกาะบาหลีด้วยกัน


ส่วนพี่สาวผม เป็นหัวดื้อแล้วคนใจร้อน เวลาที่เจอหน้ากันก็มีบ้างที่จะพูดจาไม่ดีหรือทำท่าทางล้อเลียนใส่ แต่จริงๆแล้วเขาเป็นคนที่คิดถึงเรื่องของผมมากๆเลยทีเดียว เมื่อหนึ่งปีก่อน พี่เขาไปกินข้าวกับเพื่อนๆ จู่ๆในวงสนทนาก็คุยเรื่องของผมกัน ทุกคนที่ไม่รู้ว่ายามะดะเรียวสุเกะเป็นน้องชายของพี่เขาก็เริ่มจะนินทาผม พี่เขาก็พูดพรวดแทรกขึ้นมาทันทีว่า “เขาไม่ใช่เด็กแบบนั้นซะหน่อย!!” พอผมได้ฟังเรื่องนี้จากแม่ ผมก็ดีใจที่พี่สาวคอยปกป้องน้องชายในที่ที่ผมไม่รู้


สุดท้ายคือ น้องสาว ผมมักจะพูดเรื่องของน้องสาวลงนิตยสารบ่อยๆ เวลาไปทำงานที่ต่างประเทศก็จะไม่ลืมที่จะซื้อของฝากสำหรับเขา ผมก็เลยถูกเรียกว่าเป็นพี่ชายติดน้องสาว แต่ว่า น้องสาวก็เป็นคนน่ารักแบบนั้นแหละ เขามักจะให้กำลังใจผมเสมอ และในท้ายของอีเมลเวลาคุยกันเขาก็จะเขียนว่า “สู้ๆกับการทำงานนะ” และตอนที่เขาคิดว่าการแสดงของผมยังไม่สมบูรณ์พอเขาก็จะพูดกับผมอย่างชัดเจนไม่อ้อมค้อม และก็เขาก็รู้สึกเหงาเวลาที่ตัวสร้างสีสันในครอบครัวอย่างผมไม่อยู่บ้าน เพราะออกไปถ่ายทำนอกสถานที่นานๆ ในกระเป๋าสตางค์ของผมจะมีรูปของเราสามคนพี่น้องที่ถ่ายด้วยกันสมัยก่อนพกติดตัวไว้ ทุกครั้งที่มองรูปถ่ายนั้น ผมก็จะรู้สึกว่า “ต้องพยายามเพื่อครอบครัว”


ในคืนวันที่ผมอายุ 20 ปี ผมได้ของขวัญจากทางครอบครัว เป็นสมุดภาพหนึ่งเล่มที่เขียนเรื่องความสำคัญในการมีชีวิตอยู่ในแบบตนเอง พอเปิดไปถึงหน้าสุดท้ายก็จะมีข้อความจากทุกคนในครอบครัวเขียนไว้ น้องสาวเขียนว่า “เรียวสุเกะเป็นพี่ชายที่ฉันภาคภูมิใจนะ” ส่วนของพี่สาวจะเป็น “ขอบคุณที่เป็นคนที่คอยดูแลครอบครัว” และของคุณแม่ จะเป็น “แม่ดีใจมากที่เลี้ยงเรียวสุเกะขึ้นมาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมแบบนี้ และแม่ต้องขอโทษด้วยนะที่ทำให้ลูกต้องมีความทรงจำที่เจ็บปวด” คุณแม่ที่เป็นคนให้กำเนิดผมมายังโลกใบนี้ จนถึงตอนนี้ทุกครั้งที่ลูกชายต้องพบกับปัญหาในการทำงาน ก็จะโทษตัวเองและขอโทษแบบนั้นทุกครั้ง แต่ว่าการที่คุณแม่ได้ทำให้ผมเจอกับงานนี้ผมก็รู้สึกขอบคุณมาก ดังนั้นแล้วสิ่งที่คนอย่างผมจะทำเพื่อตอบแทนพระคุณได้ คือการทำงานนี้ต่อไป และจะทดแทนพระคุณในสถานที่แห่งนี้ที่ได้คุณแม่เป็นคนชี้แนะมาให้


ถ้าหากว่ามีพระเจ้า ผมอยากจะขออะไรอย่างนั้นหรือ?


ผมไม่ค่อยชอบที่ว่าเราจะไปอ้อนวอนกับเทพเจ้าเฉพาะเวลาที่ลำบาก แต่ว่านี่จะเป็นสิ่งที่ผมอธิษฐานอยู่เสมอทุกวันคือ
“ขอให้ครอบครัวที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกมีความสุข”


*************ยังมีส่วนที่ไม่สมบูรณ์นะค่า ไว้จะกลับมาแก้อีกรอบค่า

COMMENT

ความคิดเห็นนี้รอการอนุญาต

ความคิดเห็นนี้รอคำอนุญาตจากผู้เขียนเว็บนี้

EDIT COMMENT

ข้อความส่วนตัว

ค้นหา
แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน