ข้อมูลส่วนตัว

pleng.utako

Author:pleng.utako
ครั้งหนึ่งท่านเคยบอกว่าข้าเย็นชาเหมือนจันทรายามอรุณ
ข้าคร่ำครวญปวดร้าวทรมาณจนวิญญาณออกจากร่างควะคว้างกลางเวหา

Trackbacks ล่าสุด

[Trans] หมื่นอักษร Yuma Nakayama

747ea05agw1eiibejfuawj21kw2afqhn.jpg

สัมภาษณ์ยาวหมื่นอักษร นากายะมะ ยูมะ
>
ไม่เพียงแค่คนรอบตัวเท่านั้น แม้แต่ตัวยูมะเองก็ตกใจกับการเดบิวที่รวดเร็วเช่นนี้
และการถูกปฏิบัติแบบอภิสิทธิ์ชนอย่างมาก
ผมเป็นทุกข์ ผมคิดว่า “เป็นแบบนี้ต่อไปก็ดีอยู่แล้วแท้ๆ”
ผมลังเลที่จะรั้งเพื่อนที่ตั้งใจจะลาออกไว้
ผมตัดสินใจแบกเอาความ “เป็นคนยอดเยี่ยมและถูกเลือก ” เอาไว้
ตอนนี้ผมสามารถพูดมันได้ และคำสาบานด้วย "พลังทั้งหมด"



747ea05agw1eiibeld8kmj21kw2bghdt.jpg

ไม่ชอบอยู่ห่างคุณแม่
ไม่รู้สึกเหงาเหรอ?
“อืม ตอนนี้ไม่ล่ะครับ”
งั้นจะคุยกันตั้งแต่เรื่องสมัยเด็ก ตอนเด็กเป็นเด็กยังไง
“เป็นเด็กขี้แง สุดๆเลย อยู่ห่างกับคุณแม่แค่แปปเดียวก็ไม่ชอบแล้ว จะรู้สึกไม่สบายใจ”
เป็นพวกขี้เหงาสินะ
“น่าจะใช่นะครับ แล้วก็พวกไม่ค่อยอยู่กับคนแปลกหน้าด้วย ไม่ชอบสภาพที่ต้องจากไปไหนไกลๆด้วยมากๆเลย เพราะว่าไม่ชอบไปนอนค้างบ้านลูกพี่ลูกน้อง แม้แต่สมัยอนุบาลก็ไปอยู่ห้องเรียนของพี่สาวตลอดเลย เฉพาะเวลากินขนมเท่านั้นถึงจะกลับห้องตัวเอง (หัวเราะ)
ฮ่าๆ
แล้วก็เป็นเด็กขี้เซามากด้วย สมัยอนุบาลก็นอนซะส่วนใหญ่ ถึงเวลากินข้าวกล่องก็ดันไม่กินแต่นอนไปเลยซะงั้น เดินไกลๆก็หลับ อาจารย์เลยต้องเดินจูงมือผมไปด้วย
เริ่มเล่นเบสบอลตั้งแต่สมัยประถมหนึ่งใช่มั้ย
เพราะว่าเป็นเด็กขี้แย พ่อแม่เขาเลยให้ไปเล่นจะได้เลิกนิสัยขี้แง ตอนแรกก็จะมีห้องฝึกซ้อมอยู่ พ่อกับแม่บอกให้ไปลองเล่นดูสักครั้งแล้วค่อยตัดสินใจก็ได้ว่าจะเล่นหรือไม่เล่น พอผมลองเล่นดู ผมก็บอกว่า “ไม่เล่นอ่ะ” แต่พ่อกับแม่บอกว่า “แต่ว่าเข้าชมรมไปแล้วนะ”
ตอนแรกคงไม่ชอบล่ะสิ
ซ้อมโหดมาก ผมอยากจะเลิกเล่นแต่ว่าเล่นไปเล่นมาก็เกิดชอบ เล่นได้ค่อนข้างดีจนกลายเป็นที่หนึ่งในจังหวัดโอซาก้าไปเลย
หรือมีความฝันที่จะเป็นนักกีฬาเบสบอลมืออาชีพ?
ไม่เคยคิดเลยครับ
แล้วตั้งแต่ตอนนั้นมาชอบหรือหลงใหลกับวงการบันเทิงบ้างมั้ย?
ไม่เลยสักนิดเดียวครับ ผมรู้จักวงคันจานิเอท คัทตุนแล้วก็อาราชิ พวกเขาดังในโรงเรียนมาก แต่ว่าผมก็เป็นตัวผมล่ะนะ ผมอยากเป็นชาวประมงน่ะครับ
ชาวประมงเหรอ?
คุณปู่สอนตกปลาตอนอายุได้หกขวบ แล้วผมก็คลั่งมันเลยทันทีเลย “ถ้าไปอยู่ที่โอกินาว่า ก็จะตกปลาได้หลายแบบกว่านี้”
เห็นว่าชอบการตกปลามากเลย ใครๆก็พูดถึง แล้วในห้องเรียนล่ะเป็นเด็กนักเรียนแบบไหน?
เป็นนักเรียนธรรมดาครับ ไม่โดดเด่นอะไรเลย ไม่ใช่เด็กเก่งอะไร ไม่ใช่เด็กที่ทำอะไรสักเพื่อค้นหาสิ่งที่ตัวเองอยากทำ จะเรียกว่าเป็นพวกดูสถานการณ์หรือพวกไหลไปตามสถานการณ์ล่ะมั้ง
แต่ว่าก็มีสาวๆมาชอบเยอะใช่มั้ย
ก็ไม่ถึงว่าไม่มีสาวมาชอบแต่ก็ไม่ได้มีสาวมาชอบเยอะขนาดนั้น
เหรอ?
วันวาเลนไทน์สมัยประถมห้า เด็กที่ผมชอบเขาเรียกผมออกไปหาล่ะ ผมรู้สึกว่า “เอาล่ะ” แล้วก็ไปหาเขา แต่ว่าเขาก็เรียกคนอื่นมาด้วยเหมือนกัน แต่ชอคโกแลตที่ผมได้มามีกระดาษแปะอยู่ ผมคิดว่าต้องเป็นชอคโกแลตที่ให้ด้วยใจแน่เลย แต่ดันเขียนไว้ว่า “ชอคโกแลตให้ตามมารยาท” (หัวเราะ)

ทำไมยูมาออดิชั่นสองรอบ?
งั้นมาเข้าออดิชั่นทำไม
ส่งใบสมัครไปครั้งแรกสมัยประถมห้า พี่สาวถามว่า “ส่งไปได้มั้ย”ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยไม่รู้จะตอบว่าไงดี แม่เลยบอกว่า “เดี๋ยวจะให้เงินห้าร้อยเยน”
โดนเอาเงินมาล่อนี่เอง (หัวเราะ)
ใช่ครับ ตอนออดิชั่นมีการทดสอบการเล่นเบสบอล ประมาณแบบแคชบอล ก็ตีบอล ผมคิดว่าคงเป็นประโยชน์ต่องานแข่งเบสบอลของจูเนียร์ ผมเป็นคนที่ประสบการณ์ก็เลยผ่านได้เข้ามาออดิชั่น
ได้ไปที่งานแข่งมั้ย?
ได้ไปครับแต่ว่าผมไม่มีอะไรไปโชว์เขาหรอก หลังจากนั้นก็ไม่มีการติดต่อมาเลยเป็นเวลาสองปี จนผมลืมไปสนิทแล้ว จนกระทั่งผมอยู่ชั้นมัธยมหนึ่ง ในเดือนตุลาก็มีการติดต่อกลับมา เขาบอกว่าจะมีการออดิชั่นให้มาที่โอซาก้าฮอลด้วย
แล้วก็ไปออดิชั่นอีกครั้ง
แต่ว่าตอนมัธยมผมเองก็อยู่ชมรมเบสบอล วันนั้นมีการแข่งเบสบอลพอดี ก็เลยว่าจะไม่ไป ตอนเช้าพอผมไปที่สนามแข่งปรากฏว่าจู่ๆฝนก็เทโครมลงมาก็เลยยกเลิกการแข่งไป พอกลับไปบ้านพี่สาวอยู่บ้านพอดี เขาบอกว่า “เพราะฝนตกงี้เธอไปออดิชั่นได้เลยสิ”
เป็นฝนแห่งโชคชะตาสินะ
พอมาคิดดูแล้วก็คงใช่
การออดิชั่นรอบสองเป็นยังไง
ตอนนั้นผมไปเต้นครับ แต่ว่าผมยังอายไม่กล้าเต้น ก็เลยเต้นอยู่ด้านหลัง จอนนี่ซังบอกว่า “ทำไมยูมาออดิชั่นสองรอบ” เขาจำเรื่องของผมได้ด้วย แล้วเขาก็บอกว่า “พอละ” แล้วก็ถ่ายรูปผมไป แล้วเอารูปนั้นไปลงนิตยสาร
อยู่ๆก็ได้ออกงานเลย
ตกใจมากเลยครับ แล้วก็มาบอกให้ผมเขียนประวัติส่วนตัว ผมก็เลยเขียน คนที่อยู่ข้างๆผมคือฟุจิอิริวเซย์ของจอนนี่เวส เขาตัวสูงมาก ผมคิดว่าเขาอายุเท่าไรกันนะ ผมเลยเหลือบมองประวัติส่วนตัวเขา ปรากฏว่าอายุเท่ากัน ผมเลยพูดออกมา “อายุเท่ากันเหรอเนี่ย” แต่ดันโดนเขาเมินใส่ซะงั้น (หัวเราะ)
++++
จบหน้าแรกค่ะ มีน้องบอกว่าอยากอ่านเลยแปลให้ ;)

COMMENT

No title

แอร๊ยยยย ระบำเข้ามาด้วยความยินดี คิดว่าจะไม่มีคนแปลซะแล้ว
ยกมือรออ่านต่อด้วยอีกคนค่าาาา

No title

พี่เพลงน่ารักเฟร่ออออ ขออ่านก่อนนะคะ เเต่ขอบคุณที่เเปลให้น้า ดีใจฝุดๆ>////<!!!

ความคิดเห็นนี้รอการอนุญาต

ความคิดเห็นนี้รอคำอนุญาตจากผู้เขียนเว็บนี้

ความคิดเห็นนี้รอการอนุญาต

ความคิดเห็นนี้รอคำอนุญาตจากผู้เขียนเว็บนี้

EDIT COMMENT

ข้อความส่วนตัว

ค้นหา
แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน